Odrestaurowano nagrobek Piotra i Ireny Ganów.
Piotr Gan, przyczynił się do powstania 4000 nagrań audio dokumentujących repertuar ponad dwustu wiejskich kapel z obszaru Ziemi Radomskiej i Kielecczyzny oraz ćwierć tysiąca audycji o obrzędach, rzemiośle i zwyczajach ludowych. Materiały te stanowią unikalną w skali Polski dokumentację wiejskich tradycji muzycznych i ich przemian w ciągu trzech dekad od zakończenia II wojny światowej. Lata badań i obserwacji etnograficznych sprawiły, że stał się wybitnym znawcą folkloru muzycznego tych regionów.
Gan urodził się 7 stycznia 1914 r. w Kamieńcu Podolskim. Do szkoły podstawowej uczęszczał we Włodzimierzu, gdzie jego ojciec, sędzia grodzki otrzymał kolejną posadę. Gimnazjum ukończył w Sarnach, a liceum w Wilnie. W klasie maturalnej jako wolny słuchacz rozpoczął studia w klasie śpiewu (baryton) wileńskiego Konserwatorium Muzycznego. W 1939 roku otrzymał dyplom artysty-śpiewaka i zatrudnił się jako leśniczy w Dyrekcji Lasów Państwowych w Wilnie. Niedługo później wybucha II wojna światowa. Nawiązał kontakty z ruchem oporu, a w roku 1943 razem z rodziną został wysłany na roboty do Niemiec. Dzięki przekupieniu konwojentów zbiegł z transportu kolejowego i ukrył się w Starachowicach. Z tym miastem, a potem Kielcami, był związany do końca życia. Tu zajął się pod koniec lat czterdziestych utrwalaniem lokalnej etnografii. Muzycznej w szczególności.
Na magnetofonie rejestrował nagrania kapel ludowych, miejscowych chórów i solistów. Efekty tych wypraw prezentowano w cyklicznych, cieszących się ogromną popularnością, audycjach radiowych: „Muzyczna premia tygodnia”, „Muzyczne przebieranki”, „Z fonoteki naszego folkloru”. Reportaże Gana wielokrotnie nagradzano w radiowych konkursach. Wraz z małżonką, Ireną uczestniczył w powstawaniu kolekcji Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu, działalności Zespołu Pieśni i Tańca „Kielce”, organizacji cyklu wykładów dla Towarzystwa Łączności z Polonią, współpracy z Instytutem Sztuki Ludowej PAN. Pisał także artykuły do specjalistycznych periodyków oraz wydawał swe publikacje.
W uznaniu osiągnięć przyznano mu Srebrny Krzyż Zasługi, aż czterokrotnie Nagrodę im. Oskara Kolberga, wielokrotnie odznakę Zasłużonego Działacza Kultury, medale Zasłużonego dla województwa kieleckiego i radomskiego, a pośmiertnie uhonorowano Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Piotr Gan zmarł 6 kwietnia 1983 r. Jego mogiła znajduje się na cmentarzu prawosławnym w Kielcach.
Źródło: internet
