Kolejne historyczne spotkanie w ramach „Ogrodu z historią” w Jedlni-Letnisku odbędzie się w czerwcu. Motywem przewodnim wydarzenia będzie niezależne harcerstwo w PRL.
W maju zainaugurowano przy ul. Nadrzecznej 64 w Jedlni-Letnisku cykliczne przedsięwzięcia pod nazwą „Ogród z historią”. Organizatorzy zapraszają na koncerty, spotkania historyczne i wystawy, na które wstęp jest wolny. Informowaliśmy, że 25 maja odbyła się prelekcja poświęcona ostatniemu żołnierzowi podziemia niepodległościowego – Józefowi Franczakowi ps. „Laluś”, a także wystawa dedykowana Żołnierzom Wyklętym (więcej TUTAJ).
Tym razem tematyką kolejnego spotkania będą trudne losy harcerstwa w powojennej Polsce. W związku z tym w czwartek, 22 czerwca, o godz. 18:00 prelekcję pt. “Niezależne harcerstwo w PRL” wygłosi prof. Marek Wierzbicki.
Prowadzący spotkanie naukowiec jest historykiem, harcmistrzem Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Urodzony w Pionkach Marek Wierzbicki jest autorem kilkunastu publikacji traktujących o harcerstwie, m.in. takich książek jak „Harcerz-Żołnierz-Obywatel. Zygmunt Lechosław Szadkowski (1912-1995)” i „Studia z dziejów harcerstwa 1944-1989”, t.15. Swoją przygodę z harcerstwem zaczął w latach 80., podczas studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Działał w ramach tzw. harcerstwa niepokornego, niezależnego od władz ZHP. Był animatorem Duszpasterstwa Harcerek i Harcerzy przy parafii św. Barbary w Pionkach, liderem lokalnych struktur Ruchu Harcerskiego Rzeczypospolitej. W latach 1988–1989 był komendantem harcerskiego Szczepu Puszcza. Za swoją działalność odznaczony był Złotym Krzyżem Zasługi.
Poniżej film, podczas którego profesor opowiada o początkach Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.
W trakcie spotkania 22 czerwca zostanie także otwarta wystawa „Bogu i Polsce. Harcerstwo niezależne i niepokorne w PRL”. Ekspozycja poświęcona jest dziejom harcerstwa w okresie od 1945 do 1989 r. Główny akcent położony został na lata 80., kiedy niezależne od władz komunistycznych środowiska harcerskie odrodziły się, wysuwając postulat odnowy Związku Harcerstwa Polskiego w oparciu o tradycyjne harcerskie ideały.
Pierwsza część wystawy zatytułowana „Harcerstwo zniewolone” ukazuje politykę władz komunistycznych wobec ZHP, jego zniszczenie w 1950 roku. Później będą przedstawione próby odrodzenia instytucji w 1956 r., a następnie jej podporządkowanie przez PZPR i transformację w upolitycznioną, zbiurokratyzowaną organizację młodzieżową. W drugiej części pt. „Harcerska „Solidarność” pojawią się informacje na temat środowisk, ruchów i organizacji harcerskich powstałych po solidarnościowym buncie z sierpnia 1980 roku. Z kolei w trzeciej części zatytułowanej. „Harcerstwo stanu wojennego” przedstawione zostaną losy niezależnego harcerstwa po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. Ukazane zostaną m.in. represje wobec instruktorów i drużyn. Czwarta część o nazwie „Niezależni” dotyczy działalności niezależnych organizacji harcerskich. Główny nacisk będzie położony na uczestnictwie tej formacji w Białej Służbie, a więc harcerskiej służbie porządkowej, sanitarnej i informacyjnej, w trakcie pielgrzymek Jana Pawła II do Polski w 1983 i 1987 roku, w ogólnopolskich zlotach harcerskich przeprowadzanych z okazji ważnych rocznic lub wydarzeń patriotycznych, pracach duszpasterstw harcerskich. Piąta, ostatnia część ekspozycji, zatytułowana „Czas przełomu” prezentuje zmiany w polskim harcerstwie w okresie transformacji ustrojowej 1989 roku.
