Radomianin Wacław Kryński był adiutantem Józefa Piłsudskiego.
Kryński przyszedł na świat 8 VIII 1898 roku w Radomiu. Pochodził z rodziny ziemiańskiej, której rosyjscy zaborcy odebrali dobra Jasionna za wsparcie Powstania Styczniowego. W wieku 7 lat trafił do Lubartowa. W sierpniu 1914 – rok przed matura – uciekł do legionistów Piłsudskiego Służył jako ochotnik-szeregowiec, potem awansowany do stopnia dowódcy sekcji. Z I Brygadą przebył cały szlak bojowy.
Po kryzysie przysięgowym działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, a po odzyskaniu przez Polską niepodległości służył – w stopniu podchorążego – w I Pułku Szwoleżerów. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za dzielność uhonorowany orderem Virtuti Militari oraz – cztery razy! – Krzyżem Walecznych.
W roku 1921, ukończywszy średnią edukację w stołecznym gimnazjum im. Mikołaja Reja – wybrał wojskową drogę życia. Ukończył kursy informacji lotniczej oraz łączności. W latach 1932-35 był adiutantem ds. specjalnych marszałka Piłsudskiego.
U schyłku II Rzeczpospolitej prowadził zajęcia w szkołach oficerskich. W czasie Kampanii Wrześniowej dowodził – w stopniu majora – Korpusem Ochrony Pogranicza “Niewirków”. Walcząc na Podolu z jednostkami Armii Czerwonej przebił się na Lubelszczyznę, gdzie wziął udział w ostatniej bitwie Września 1939 roku, stoczonej przez polskie wojsko pod Kockiem. 6 października 1939 z powodu braku amunicji poddał się Niemcom. Dowództwo Wehrmachtu salutowało pokonanym, a generał Franciszek Kleeberg przyznał Kryńskiemu za zasługi bojowe kolejny order Virtuti Militari.
Wyróżniony odebrał go dopiero w roku… 1969, ponieważ nie wiedział o odznaczeniu. Został jednym z nielicznym Polaków dwukrotnie odznaczonym naszym najważniejszym krzyżem wojennym.
W czasie II wojny światowej Kryński przebywał w oflagu. Od maja 1945 roku przez półtora roku pełnił służbę w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Powróciwszy do Polski pracował w rolnictwie, cukrownictwie i melioracji. Był stale inwigilowany i wielokrotnie przesłuchiwany przez Urząd Bezpieczeństwa. Zmarł 12 VII 1980 Toruniu. Pochowany na tamtejszym cmentarzu.
(TO-RT)
Źródło: A. Zawilski “Polskie fronty 1918 – 1945”







![Powiat radomski: Modernizacja medyczna [galeria]](https://radomskie.info/wp-content/uploads/2022/03/WhatsApp-Image-2022-03-28-at-14.16.551_Easy-Resize.com_-360x180.jpg)

