Stanisław Sadowski pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego. Kawaler orderu Virtuti Militari.
Urodził się w Radomiu, w rodzinie Andrzeja i Kamilii z Ladachowskich 13 listopada 1897 roku. W rodzinnym mieście uzyskał świadectwo dojrzałości, po czym wstąpił do Wojska Polskiego. Podczas wojny bolszewickiej walczył w szeregach 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy”.
W latach 1922–1924 był słuchaczem Kursu Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po uzyskaniu dyplomu oficerskiego przydzielony został do Oddziału I Sztabu Generalnego. Następnie przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i mianowany podpułkownikiem. Od połowy lat trzydziestych pełnił służbę na stanowisku szefa wydziału w Departamencie Dowodzenia Ogólnego Ministerstwa Spraw Wojskowych
W kampanii wrześniowej zadaniem jednostki dowodzonej przez ppłk. Sadowskiego była obrona mostu na Wiśle we Włocławku do czasu wycofania 16 DP z prawego brzegu rzeki. 8 września dowódca wraz z podkomendnymi rozpoczął marsz do Płocka. W końcowej fazie bitwy nad Bzurą dostał się do niewoli niemieckiej i do roku 1945 przebywał w Oflagu VII A Murnau. Na stopień pułkownika mianowany 1 stycznia 1946.
Po II wojnie światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii aktywnie uczestnicząc w życiu polonijnym i kombatanckim. Zmarł 10 listopada 1969 w Londynie. Jego ciało sprowadzono do Polski i pochowano na cmentarzu bródnowskim w Warszawie.
(TO-RT)
Źródło: A. Zawilski „Polskie fronty 1918-45”
