W Wielką Sobotę święcimy pokarmy na wigilijny stół. Ale wieczór należy już do najważniejszej liturgii w roku.
Sobota poprzedzająca Wielkanoc to dzień Wigilii Paschalnej, przygotowujący wiernych do najważniejszego wydarzenia w całym roku. Tego dnia nie ma mszy świętej. W ciszy i zadumie odwiedzamy Groby Pańskie, w oczekiwaniu na Zmartwychwstanie ukrzyżowanego Jezusa.
W koszyku, który przynosimy ze sobą do święcenia, pokarmy mają symboliczne znaczenie: chleb to Ciało Chrystusa, jaja symbolizują odradzające się życie, sól – oczyszczenie i prawdę. Baranek z kolei to odkupienie grzechów, kurczaczek – radość, zaś zielony bukszpan – nadzieja i wieczność.
Wieczór Wielkiej Soboty to nabożeństwo Liturgii Wigilii Paschalnej, najważniejsze w kościele, należące już do uroczystości niedzielnego Zmartwychwstania Pańskiego. W noc, nazywaną powszechnie “czuwaniem na cześć Pana”, przeżywamy oczekiwanie na Zmartwychwstanie Chrystusa. Liturgia rozpoczyna się po zmroku i jest podzielona na pięć ważnych części: Światła, Słowa Bożego, Chrzcielną, Eucharystyczną oraz Procesję rezurekcyjną.
W Radomiu, w katedrze, uroczystości rozpoczną się o godzinie 20:00, a będzie im przewodniczył biskup Marek Solarczyk.
Wielka Sobota z tradycją
W regionie radomskim obchodom świąt towarzyszą liczne tradycje. Do najbardziej znanych i jednej z najstarszych należy tzw. „Wielkanocne Barabanienie” w Iłży, na które ściągają tłumy. Odbywa się ono od ok. 400 lat. To zwyczaj, ogłaszający zakończenie Wielkiego Postu i zapowiedź Zmartwychwstania Chrystusa.
Polega ono na swoistym obchodzie miasta z zabytkowym bębnem – barabanem, od którego nazwy pochodzi właśnie ten zwyczaj. Rozlegające sie po mieście bębnienie rozpoczyna się tuż przed północą i trwa aż sześć godzin – do mszy rezurekcyjnej. Obchód ma aż 35 przystanków, a cała jego trasa liczy ok. dziesięciu kilometrów.
Zgodnie z inną tradycją, kultywowaną nie tylko w regionie radomskim, ale także w całym kraju, pełnione są uroczyste warty przy grobach Jezusa Chrystusa. Najczęściej pełnią ją strażacy i harcerze. Zwyczaj nawiązuje do pilnowania Grobu Pańskiego przez żołnierzy rzymskich. W zależności od regionu, rozpoczyna się w Wielki Piątek lub w Wielką Sobotę, a kończy w niedzielę rano, równo z rozpoczęciem mszy rezurekcyjnej.
