Na radomskim cmentarzu przy ulicy Bolesława Limanowskiego ukończono remont mogiły uczestnika wojny polsko-bolszewickiej.
Roboty konserwatorskich przy wykonanym z piaskowca grobie przewróciły mu świetność, zapewniając też ochronę przed niszczącym działaniem aury.
Major Józef Bronisław Marjański ps. „Marski”, „Roman”, „Wrzos” był bojowcem Polskiej partii Socjalistycznej, działaczem niepodległościowym, żołnierzem Polskiej Organizacji Wojskowej, oficerem Legionów Polskich oraz uczestnikiem wojny polsko-bolszewckiej.
Urodził się 10 sierpnia 1892 w Radomiu. Jeszcze jako uczeń gimnazjum handlowego zaczął działać w tajnej organizacji młodzieżowej. W obawie przed aresztowaniem przez słuzby carskie uciekł do Lwowa, gdzie wstąpił na Politechnikę.
W Krakowie zaciągnął się do Legionów Polskich, z którymi przeszedł cały szlak bojowy 1. Pułku Piechoty. Po kryzysie przysięgowym skierowany do obozu internowania, skąd zbiegł udając się do Radomia Tu natychmiast wstąpił do konspiracyjnej Polskiej Organizacji Wojskowej i kierował akcjami rozbrajania zaborców.
Gdy radomianie przejęli władzę w mieście został jego wojskowym komendantem odbierając przysięgę na wierność Niepodległej Polsce. Wkrótce mianowano go także komendantem Radomskiego Okręgu Wojskowego.
W końcom fazie kampanii bolszewickiej w stopniu kapitana znalazł się w jednostce, której zadaniem było zdobycie Białegostoku, co miało w zamknąć drogę wycofującym się w popłochu spod Warszawy najeźdźcom.
W ramach tej operacji do zwycięskiej konfrontacji z wrogiem doszło 22 sierpnia 1920 roku. Marjański kilkukrotnie okazał się postacią kluczową starcia, podrywając do natarcia podkomendnych walczących ze znacznie liczniejszym przeciwnikiem. Zginął osłaniając wycofujący się sztab dywizji, w okolicy ówczesnego Zarządu Miasta przy ulicy Warszawskiej Józef Piłsudski określił go mianem „pierwszy z dzielnych”.
Marjański początkowo spoczął na nekropolii wojskowej w Białymstoku. Po kilku latach trumnę ekshumowano, przewieziono do Radomia i z honorami wojskowymi pochowano na cmentarzu przy ul. Limanowskiego. Pośmiertnie został mianowany majorem, a Uchwałą Rady Miejskiej nadano mu tytuł honorowego obywatela miasta Radomia
(TO-RT)
Źródło: internet
