Tomasz Borowski to bokserski wicemistrz świata z Berlina
Przyszedł na świat 15 kwietnia 1970 w Grójcu, tam też ukończył szkołę średnią, a od ponad dwudziestu lat działa w branży przetwórstwa owocowego.
Pięściarstwo zaczął trenować jako piętnastolatek w nieistniejącej już Gwardii Warszawa. Jest wychowankiem trenera Wiktora Szulca (1986-1996). Potem zmienił barwy klubowe. Reprezentował Walkę Zabrze i Polonię Świdnica. Był sześciokrotnym mistrzem Polski: w wadze półśredniej, średniej i półciężkiej. Dwa razy wywalczył drużynowy czempionat kraju: z Walką Zabrze (1997) oraz rok później z Polonią Świdnica. Reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych (5 zwycięstw, 4 porażki).
Największy sukces (w czasie 14-letniej przygody sportowej) odniósł podczas mistrzostw świata w Berlinie (1995), gdzie w wadze średniej, po wygraniu czterech walk, dopiero w finale przegrał 2:6 z doskonałym Kubańczykiem Arielem Hernandezem i zdobył srebrny medal. Podczas zawodów międzynarodowych więcej już na podium nie stanął. W mistrzostwach świata (1997) oraz podczas czempionatów Europy (1994, 1996, 1998), odpadał z konkurencji już w fazie eliminacji. Nie powiodło mu się także na olimpijskim ringu w Atlancie. Zwyciężył za to w turnieju im. Feliksa Stamma.
Ma na koncie 294 pojedynki (242 wygranych 10 remisów 42 porażki). Ostatnią walkę stoczył podczas Igrzysk Dobrej Woli w Nowym Jorku (1998), gdzie uległ Rosjaninowi, Denisowi Lebiediewowi. Niebawem niespodziewanie zakończył ringową karierę. Do osiągnięcia większych sukcesów – jak po latach samokrytycznie przyznał– zabrakło mu determinacji i pracowitości.
(TO-RT)
Źródło: pkol.pl
