Po zabudowaniach folwarcznych w Olczakach-Ploplisach pozostało niewiele.
Pierwsze historyczne wzmianki o tej osadzie sięgają 1704 r. kiedy to właścicielem dóbr był Paweł Olczak. Potem włodarzami zostali jego potomkowie, którzy w 1816 roku sprzedali majątek – za kwotę 24 tysięcy 635 rubli i 55 kopiejek w srebrze, rodzinie Ploplisów, przybyłych z Litwy, Posiadłość miała powierzchnię 52 włók, a obejmowała: dwór, młyn, gorzelnię, wiatrak, sad, staw, piwnicą na okowitę i czworaki dla służby. W kolejnych latach wybudowano jeszcze: dom dla oficjalistów, kuźnię oraz karczmę przy drodze prowadzącej do dworu.
Dwór, wedle projektu według projektu Jacka Kościńskiego, powstał w stylu rokokowym. Został wybudowany na planie prostokąta. Miał elewację frontową dźwigającą belkowanie oraz trójkątny szczyt z oknem uzupełnionym półkolumnami jońskimi podtrzymującymi attykę.
Folwark otaczał park krajobrazowy z wytyczonymi kwietnikami, klombami, sadzawką z fontanną oraz alejami: lipowa, kasztanowa, bukową oraz brzozową.
Po II wojnie światowej majątek znacjonalizowano, właścicieli małżonków Halinę i Eryka wygnano, a dobra przejął PGR. Zabudowania i ogród sukcesywnie niszczały. Do dziś przetrwała jedynie zabytkowa stodoła z 1870 roku. Wciąż użytkowana w charakterze obory, stajni i chlewni.
(TO-RT)
Źródło: L. Herz “Podróże po Mazowszu”
