Barbara Woźniak, autorka książki „Niejedno”, laureatką siódmej edycji Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza.
Laur przyznawany za debiut prozatorski wręczono w Radomiu. Wyróżnieniem w postaci miesięcznego pobytu w Vence, francuskiej posiadłości Gombrowicza, uhonorowano Mateusza Pakułę, autora książki pt. “Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję”.
Jak akcentowało jury, obie publikacje łączy figura ojca. Traktują o chorobie, cierpieniu, odchodzeniu i wyczerpującej opiece nad umierającymi.
Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza jest przyznawana za debiut, rozumiany jako pierwsza lub druga książka danego autora, napisany prozą artystyczną w języku polskim. Zwycięzca, oprócz statuetki, otrzymuje nagrodę finansową (40 tys. zł) oraz lornetkę, będącą symbolem twórczej uważności wobec świata i nawiązującą do ostatnich lat życia pisarza, który, uwięziony przez chorobę, przez lornetkę obserwował ludzi i ich życie w Vence. Natomiast wszyscy autorzy nominowani do nagrody otrzymali czeki na 5 tys. W tej edycji konkursu brały udział książki wydane w 2021 r.
Do VII edycji Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza zgłoszono 100 książek. W czerwcu jurorzy wyłonili pięcioro nominowanych. Rafał Hetman został nominowany za książkę “Izbica, Izbica” (wyd. Czarne), Robert Nowakowski za “Ojczyznę jabłek” (Wydawnictwo Literackie), Mateusz Pakuła za “Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję” (wyd. Nisza), Barbara Woźniak za “Niejedno” (wyd. Drzazgi), a Aleksandra Zbroja – za książkę “Mireczek. Patoopowieść o moim ojcu” (wyd. Agora).
Konkurs organizowany jest przez prezydenta Radomia i Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli.
(TO-RT)
Źródła: internet, rynek-ksiazki.pl
