Posługiwał się nim Włodzimierz Kozłowski, dowodzący oddziałem partyzanckim w regionie radomskim.
Pochodził z rodziny chłopskiej. Do konspiracji wstąpił w 1942. Należał do Armii Krajowej. Najpierw walczył z Niemcami, potem z Sowietami.
W styczniu 1946 został awansowany do stopnia porucznika i zorganizował własny oddział w ramach zrzeszenia “Wolność i Niezawisłość”. Wkrótce mianowano go zastępcą komendanta Związku Zbrojnej Konspiracji Inspektoratu Radomsko–Kieleckiego WiN. Ze swoimi podkomendnymi zorganizował szereg akcji przeciwko władzy narzuconej Polsce z woli Moskwy. 24.07.1946 zatrzymali pociąg na stacji Jedlnia Letnisko, z którego uwolnili 7 aresztowanych członków WiN. Rozbili kilka posterunków Milicji Obywatelskiej, zlikwidowali wielu komunistycznych aktywistów i agentów.
Okoliczności śmierci “Oriona” pozostają nieznane. Według jednych relacji zginął w grudniu 1947 usiłując uciec przed obławą Urzędu Bezpieczeństwa, który na skutek infiltracji ustalił adres kwatery “Oriona”. Wedle innych został wtedy ranny, schwytany i umarł w drodze do szpitala. Jego podwładni zasilili inne jednostki antykomunistycznego podziemia i kontynuowali zbrojny opór aż do jesieni roku 1952.
(TO-RT)
Źródło: internet
