Była jedną z największym starć Powstania Styczniowego w regionie radomskim. 21 stycznia obchodzimy 159. rocznicę wybuchu tej rebelii niepodległościowej.
Bitwę pod Ossą stoczono 10 lipca 1863 roku. Pułk „Dzieci Warszawy” pod dowództwem majora Ludwika Żychlińskiego, wsparty oddziałem Władysława Grabowskiego, walczył z jednostką wojsk carskich majora Szukalskiego.
Polscy powstańcy w sile 200. żuawów, 300. strzelców, 600. kosynierów i 200. ludzi bez dostatecznego uzbrojenia założyli obóz w Ossie i rozpoczęli przeprowadzanie ćwiczeń. O godzinie 6 wieczorem zostali zaatakowani przez kolumnę rosyjską w sile dwóch batalionów piechoty i sotni kozaków.
Pierwszy impet ataku powstrzymali rozłożeni tyralierą żuawi. Przegrupowujące się do przypuszczenia kolejnego ataku wojska rosyjskie zaatakowali z obu skrzydeł kosynierzy i strzelcy. Chaos w szeregach moskiewskich spotęgowało uderzenie kawalerii Grabowskiego.
Uchodzący w kierunku Nowego Miasta Rosjanie pozostawili na polu bitwy 28 zabitych, powstańcy wzięli 5 jeńców, w tym jednego oficera. Straty polskie wyniosły 4 zabitych i 16 rannych.
(TO-RT)
Źrodło: odrzywol.pl, internet
